zonsondergang op het strand van Alandaluz
Bedankt voor alle verjaardagswensen!!!! 30 jaar, toch een beetje raar. ouder worden en weten dat je fysiek niet meer 100% bent, vind ik nog steeds moeilijk te aanvaarden.
Maar ik ben opgestaan met een staalblauwe lucht, en dat maakt mij zo blij! Zonder licht kan ik niet leven…. Gisteren regende het en heb ik voor het eerst in 2 maanden een sweater met lange mouwen aangetrokken…
Gisteren was er ook geen elektriciteit van 10 tot 5. Ik schets de gevolgen in een notedop: geen frigo’s, diepvriezer (bij een temperatuur van 30 graden), geen goed gsm signaal, geen licht, alle ijsjes worden water (een ramp voor de kleine handelaars), werken op mijn laptop tot batterij op is… Ik ging normaal gezien Titanic bekijken met de adolescenten, maar er was geen stroom, dus dat ging niet. En ik dan naar het huis van Jomaira en Karen, want had toch niets te doen. Jomaira was aan het slapen en Karen was er niet, terwijl we normaal een afspraak hadden om 15 uur. Zoals ik zei, afspraken zijn hier flexibel en worden even snel vergeten als ijs hier smelt in de zon…
Daarna weer genoten van de zee met mijn bodyboard. Zalig! Ik ga de zee zo hard missen: de krachtige golven, de rust, de pelikanen die over het water scheren,.. Wat een chansaar ben ik om bijna 3 maanden aan zo een strand te zitten.
Deze morgen wensten Laura en Lady Di (echt waar) mij als eerste gelukkige verjaardag. Twee heel lieve meisjes van 17 jaar, die als vrijwilliger werken in het restaurant; het deed me wel iets! Ik babbel met hen over de liefde, over hun novio (boyfriend) en zo. Ze moeten hier hard werken, 6 dagen op zeven en zijn dus echt wel moe…
Ik heb Laura haar handboek Engels gezien. Ecuador heeft 6 prachtige handboeken ontwikkeld (samen met de British Council), één boek voor elk middelbaar. Volgens de wet krijgen de middelbare schoolstudenten gedurende 6 jaar 5 uur (!!!!!!) Engels per week. Laura zit in het vijfde middelbaar en kent de vervoeging van “to be” niet, maar ze moet wel een textboek leren met keimoeilijk Engels. Een voorbeeld: teksten over huwelijkriten bij de inca’s, de auto onderdelen in het engels (wat betekent “clutch”? diegene het antwoord weet binnen de 3 seconden, betaal ik een pint!).
Ik vroeg haar hoe ze haar oefening maakte, terwijl ze de basis van het Engels niet beheerst; de leraar dicteert zelf gewoon de oplossingen van alle oefeningen, die ze dan met fouten overschrijven… en de leraar is er even vaak gewoon niet.
Dat maakt mij een beetje kwaad: dat is zo een verspilling van potentieel. De handboeken zijn er, de leerlingen zijn er, er is een leraar, vijf uren Engels volgens de wet. en toch spreekt bijna niemand hier degelijk Engels… Ik hoop dat het in andere scholen beter is…
Verder ben ik gekastijd met een riem in de keuken. Het is de gewoonte om 30 slagen met een riem te geven als iemand 30 jaar wordt. Boeiend, die tradities hier (gelukkig waren het zachte slagen).
Vanavond feest voor mijn afscheid en mijn verjaardag: in een openluchtbar in Puerto Rico, het dorpje vlakbij. Ik nodig iedereen uit van Alandaluz!. en morgen na het ontbijt, ben ik weg naar Agua blanca…
Ik zit hier nu in Puerto Lopez te internetten, en ga seffens genieten van een echte colombiaanse koffie, samen met Julia en Martin. Zijn gaan proberen een ecomuseum op te starten in Puerto Rico waarin de lokale tradities worden uitgelegd: werken met bamboe, tagua,… Vanavond hebben ze een vergadering met het dorpscomité van Puerto Rico. Boeiend! Ik hoop dat de dorpelingen geïnteresseerd zijn.
En ik ben benieuwd welke interessante projecten Agua Blanca in petto heeft….
Hou jullie goed, lieve lezers! Tot snel! We PROOSTen uitgbreid als ik terug ben….
